In de negentiende eeuw bracht iemand uit Noord-Amerika een tuinplantje mee naar Zweden: de lupine. Sinds die tijd is de plant verwilderd en heeft zich over grote delen van Zweden en Noorwegen verspreid. De wilde lupine die in de bermen staat is de zogenaamde vaste lupine, in het Zweeds blomsterlupin (Lupinus polyphyllus). Deze prachtige roze, lila en paarse plant zul je overal op de fietsroute tegenkomen. Toch wordt deze plant onkruid genoemd. Ze heeft weinig nodig om te groeien en verspreidt zich snel. En omdat lupine zo woekert worden andere soorten verdrongen en dat vormt een bedreiging voor de biodiversiteit. Inmiddels maakt de lupine al meer dan honderd jaar deel uit van de Zweedse flora, maar de meningen over deze plant zijn verdeeld. Sommigen zien het als invasieve soort en veel Zweedse gemeentes proberen de lupine te bestrijden en moedigen mensen zelfs aan om boeketten te plukken. Toch zijn er ook velen die de bloem waarderen. De prachtige kleurrijke bloemen roepen nostalgische gevoelens op van Zweedse zomers.
