Met peuter en fietskar

Nynke-Anna fietste met haar partner en tweejarig zoontje Het Olavspad in de zomer van 2022

Ze maakte voor deze website een verslag over haar ervaring en schreef: "je hebt gelijk dat je beter de alternatieve routes kunt kiezen wanneer je met een fietskar fietst, MAAR! Dan mis je bijvoorbeeld wel het hoogste punt bij Hjerkinn en dat vonden wij het echt meer dan waard om extra tijd kwijt te zijn."

Onze route naar Trondheim

Omdat de trein tussen Oslo en Lillehammer niet reed en mijn man heel graag wilde schaatsen op het zomerijs in het Vikingskipet, zijn we gestart in Hamar. Auto geparkeerd op het terrein naast het Vikingskipet. Het eerste stuk Oslo-Hamar hebben we dus geen ervaring mee en kunnen we dus ook niet beoordelen of dat haalbaar is met kinderen.

Het begon direct 'spannend' over de Praestvegen, zou dit kunnen met een fietskar? Ja, prima, maar geen aanrader wanneer het geregend heeft en je moet hier echt vering hebben op de fietskar anders is het voor het kind in de kar geen pretje... Voor ons was het eerste gedeelte van de route wel een soort 'ploeter'-route, en of dit nu komt omdat het zo lang geleden is dat je gefietst hebt of omdat je moet wennen aan het op en neer en type wegdek. Het eerste begin is zwaar, pas na Lillehammer kregen we het idee dat we op een fietsroute zaten en dat onze wielen ook konden rollen i.p.v. het constante op en neer gebuffel. Dus misschien de route pas fietsen vanaf Lillehammer als je het met kinderen doet?
We konden vanaf Tretten niet verder, omdat de brug ingestort was. Daarom een geïmproviseerde route die deels over de E6 liep. Bij Favang is het wellicht beter om de alternatieve route te kiezen. Op de hoofdroute kun je niet blijven fietsen omdat het pad door het bos omhoog gewoonweg niet begaanbaar is met een fiets(kar). Je krijgt wel het meest prachtige uitzicht en de gapahuk zou een hele mooie overnachtingsplek zijn, dus dat is een afweging. Hier is ook eigenlijk geen mogelijkheid om, als je kind dat kan, zelf omhoog te laten lopen omdat het barst van de muggen... Naar beneden gaat iets beter, dan kun je in ieder geval op de fiets blijven zitten. Maar ook hier geldt weer: vering is echt een must! We kiezen bij Nord-Sel om over de hoofdroute te fietsen, dus over de E6. Leuk is anders, maar je kunt wel even doortrappen. We fietsen de Tour de Dovre tegen de klok in tot aan Hjerkinn. Daar gaan we naar boven, niet via de trap want dat kan echt niet met een fietskar, maar even een stukje doorfietsen (hebben we contact over gehad). Onze zoon loopt dit stuk zelf naar boven, want dat scheelt gewicht in de fietskar. Sommige stukken duw ik de fietskar en halen we mijn fiets later weer op. Je zou kunnen overwegen om dit stuk over te slaan, maar het is zo ontzettend prachtig boven! Dus een afweging maken. Naar beneden gaat alles beter, maar ook hier geldt weer: zonder vering niet doen! Ook kwamen we onverwacht een stroompje tegen midden over het pad, dat was wel even spannend met de onderkant van de fietskar, maar dat ging net goed. En dan komt daar weer die akelige E6. Omdat je alles naar beneden fietst, is het goed te doen. Wij zouden het ten zeerste aanraden om de alternatieve route naar Oppdal centrum te kiezen. Het stuk bospad wat je moet fietsen is niet goed te doen met een fietskar, veel afstappen en lopen/duwen. Dat is alleen met een bepakte fiets al geen pretje, laat staan met een fietskar. Ook hier heeft onze zoon weer delen gelopen omdat het dan qua gewicht beter te doen was, maar ook dat was niet ideaal. Zeker na regen niet doen. Wij kwamen halverwege een enorme plas water tegen en hebben - als echte Nederlanders - eerst de watervoorziening moeten regelen voordat we konden passeren. Vanaf Fannrem fietsten we de alternative route langs Orkanger omdat we graag langs het fjord wilden fietsen. Over de hoofdroute dus geen kennis, maar de alternative route is goed te doen met fietskar. En dan het laatste stukje, van Oysand camping naar Trondheim: eerste stuk heeft veel gaten in de weg (vol met water) en hier is dus ook weer: zonder vering niet doen. En ook zit er nog een zware klim in waarbij wij niet op de fiets konden blijven zitten en duwen dus weer aan de orde was... Wellicht kiezen voor het alternatief?

Conclusie: Ja, je kunt de route fietsen met een fietskar, maar het is goed om na te denken over de alternatieve routes die geboden worden. Zonder vering op de fietskar moet je deze route niet fietsen, want niet alleen de bospaden zitten vol hobbels, ook de grusveien en zelfs de asfaltwegen zijn niet zoals we ze hier in Nederland gewend zijn. En als je met hoge snelheid naar beneden gaat, dan wil je ook dat je kind er een beetje comfortabel bijzit. De route is naar ons idee ook beter te fietsen van zuid naar noord, de meeste wegen omhoog zijn grusvei en naar beneden asfalt. Daarbij komt dat je de stukken E6 nu vrijwel allemaal naar beneden fietst en je niet langs een drukke weg omhoog hoeft te fietsen.

De terugreis vanaf Trondheim

Vanaf Trondheim hebben we de trein naar Hjerkinn gepakt. In de trein moet de fietskar volledig plat zijn, want anders past het niet in de bagageruimte van de trein. En of de fietskar überhaupt mee mag, dat is ook een spannende, dat ligt aan de conducteur van de trein. Je kunt niet boeken van tevoren voor de fietskar... Gelukkig hebben wij het in de verschillende treinen die we genomen hebben niet meegemaakt dat hij niet mee kon, maar het zal maar heel druk zijn... Leuk aan de treinen in Noorwegen: ze hebben een speelcomparitment waar jonge kinderen sporen kunnen bouwen en zich lekker kunnen vermaken.

Vanaf Hjerkinn zijn we weer verder gefietst, dus de Tour de Dovre tegen de klok in richting Dombas. Hier en daar kom je dan hekken tegen waar je doorheen moet. Sommige grote hekken waren dicht, waardoor we de voetgangershekken moesten gebruiken, dat paste net. Ook dit stuk van de route is hobbel-de-bobbel, dus zorg voor vering! Vanaf Dombas hebben we de alternatieve route via Reinheimen gefietst, dus tegen de klok in, om het stuk E6 te vermijden (en om dat we al in Dovre waren geweest). Door een kettingbreuk (die redelijk snel weer hersteld was) en harde tegenwind heeft onze zoon ook hier weer een gedeelte zelf gelopen omdat ook hier weer een aardige klim zit. Je hebt op de route niet altijd de mogelijkheid voor een speeltuin, maar op deze manier kunnen ze wel wat energie kwijt. De hele dag in de fietskar zitten is immers ook geen pretje. Het voordeel van de route is dat het niet altijd heel erg druk is op de weg, dus met goed rechts aanhouden, of het vasthouden van één van de fietstassen maakt het niet per se onveilig. Vanaf Vagamo hebben we een bewegwijzerde fietsroute naar Otta genomen omdat we daar weer met de trein naar Lillehammer zijn gegaan. Je fietst dan aan de andere kant van het water en ook hoger dan de aangegeven route in het boekje, waardoor je een prachtig uitzicht hebt. Eerst zo'n 15 km over asfalt, daarna een km of 8 naar beneden over een grusvei en het laatste deel van zo'n 6 km weer over asfalt. We zijn maar een handjevol auto's tegengekomen.

Slaapplaatsen

Solstadhagan Gapahuk - niet aan te bevelen met jonge kinderen. De gapahuk is een u-vorm waardoor je er niet goed in kunt slapen met kinderen. Er is voldoende ruimte om de tent op te zetten, dus wildkamperen kan natuurlijk wel maar is niet echt aantrekkelijk voor jonge kinderen.
Brottum camping - duurste camping van de hele vakantie omdat we de prijs van de automobilist moesten betalen. Gelegen aan een semi-snelweg gezien het aantal auto's dat met hoge snelheid langskomt. Wel een open veld met ruimte voor kinderen om zich even uit te leven.
Odden camping - prachtige familiecamping, zeker een aanrader met kinderen. Speeltoestellen, zwemmogelijkheid.
Heimtun camping - trampoline voor kinderen, veel muggen.
Otta camping - speeltoestel voor kleine kinderen.
Toftemo camping - verschillende speelmogelijkheden voor kinderen.
Camping Dalholen - niet per se een aanrader met kinderen, ze moeten zichzelf vermaken.
Magalaupet Camping - speelmogelijkheid voor jonge kinderen, goedkope camping. Zeker ook een aanrader om 500 m. na de camping even bij de Magalaupet te kijken, de rotsuitslijting door het water, schitterend! (staat helaas niet in het boekje).
Haeverstolen - pelgrimshut. Hier mochten we geen tent opzetten i.v.m. de automatische grasmaaier. Speciaal voor een kind om in zo'n hut te slapen.
Ronningen camping - geen aanrader met kinderen, qua voorzieningen eigenlijk helemaal geen aanrader, maar wel een gratis warme douche...
Camping Oysand - strand en speeltoestellen, leuk voor kinderen.
Flakk Camping - geen aanrader voor kinderen vanwege het slechte onderhoud van het veld.
Dombas Gard - niet per se een aanrader met kinderen, ze moeten zichzelf vermaken.
Vagamo camping - zeker een aanrader met kinderen.
Lillehammer camping - verschillende speelmogelijkheden.

Ons 'atletisch' profiel

Misschien ook even goed om te vermelden wat ons 'atletisch' profiel is, want dat speelt natuurlijk wel mee. Mijn man schaatst iedere winter en fietst zomers. Voor mij geldt dat niet, maar we fietsen iedere zomer een afstand tussen de 600-1000 km, dus ik weet wat me te wachten staat. Uiteindelijk heeft mijn man de hele route met onze zoon in de fietskar gefietst, maar ook mijn fiets had wel de mogelijkheid om de fietskar te trekken. Onze zoon was tijdens de vakantie ruim 2,5 jaar en woog zo'n 13-14 kilo. Onze fietskar is een Croozer voor 1 kind, waar extra vering op zit. Je denkt mooi, extra ruimte in de fietskar voor bagage, maar dat moet je wel allemaal meeslepen. Daarnaast is het weer onvoorspelbaar, het kan warm zijn en dan bovenop de hoogvlakte koud. Zelf ben je aan het fietsen en blijf je daardoor wel 'warm', maar zorg voor voldoende warm-koud kleren voor het kind wat mee is en stilzit in de fietskar. Denk ook na over de afstanden, stopplaatsen (met speeltuin) en speelgoed wat je meeneemt voor in de fietskar.